Ν. Ολύμπιος: Κατάργηση της χρήσης υγραερίου στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας.

Την κατάργηση της χρήσης υγραερίου στην Παλιά Πόλη της Κέρκυρας την έχουμε ζητήσει διαχρονικά και με συνέπεια από το 2019, στο πλαίσιο των θέσεων του Συλλόγου Μονίμων Κατοίκων Παλιάς Πόλης Κέρκυρας.

Το αίτημα αυτό συμπεριλήφθηκε το 2022 στην αναφορά μας προς την UNESCO στο Παρίσι και επανήλθε το 2025 στην εμπεριστατωμένη έκθεσή μας που κατατέθηκε στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και στα αρμόδια Υπουργεία.

Η τελευταία αυτή έκθεση είχε συνταχθεί από τον τότε σύμβουλό μας για θέματα Πολιτικής Προστασίας, Υποστράτηγο ε.α. Π.Σ. κ. Νίκο Κολοβό, και ανέδειξε με τεκμηριωμένο τρόπο τους κινδύνους που συνδέονται με τη χρήση υγραερίου στον ιδιαίτερα ευάλωτο και πυκνοδομημένο ιστορικό ιστό της Παλιάς Πόλης.

Κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες, ανάλογο αίτημα είχε υποβάλει κατά το παρελθόν και η Πυροσβεστική Υπηρεσία Κέρκυρας.

Και όμως, μέχρι σήμερα, ουσιαστικά τίποτα δεν έχει γίνει.

Ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα;

Οι κανιζέλες και αρκετές ισόγειες αποθήκες εξακολουθούν να φιλοξενούν φιάλες υγραερίου 25 και 50 kg, που χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις εστίασης. Παράλληλα, σε πολλά διαμερίσματα της Παλιάς Πόλης οι φιάλες υγραερίου εξακολουθούν, ακόμη και στον 21ο αιώνα, να θεωρούνται αναγκαίο μέσο για τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.

Έτσι, μέσα σε έναν ιστορικό, πυκνοδομημένο και ιδιαίτερα ευάλωτο αστικό ιστό, δημιουργείται μια επικίνδυνη συγκέντρωση εύφλεκτου καυσίμου, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σε περίπτωση πυρκαγιάς, έκρηξης ή άλλου συμβάντος.

Η Παλιά Πόλη της Κέρκυρας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια οποιαδήποτε σύγχρονη αστική περιοχή. Είναι ένας μοναδικός ιστορικός οικισμός, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δόμησης, στενούς δρόμους, παλαιά κτίρια και εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες επέμβασης των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.

Το πρόσφατο τραγικό συμβάν στη Λυσικράτους στην Πλάκα, με την απώλεια έξι ανθρώπινων ζωών μετά την κατάρρευση παλαιού πετρόκτιστου κτιρίου, επαναφέρει με τον πιο δραματικό τρόπο το ζήτημα της ασφάλειας των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται μέσα σε ιστορικά και παλαιά κτίρια.

Γι’ αυτό και το αίτημά μας είναι πλέον σαφές:

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.

Όμως η απαγόρευση πρέπει να συνοδευτεί από άμεση και θεσμοθετημένη οικονομική στήριξη κατοίκων και επαγγελματιών, ώστε να καλυφθεί το πρόσθετο κόστος μετάβασης σε ασφαλέστερες μορφές ενέργειας, ιδίως στην ηλεκτρική ενέργεια.

Δεν ζητούμε να μετακυλιστεί το κόστος της Πολιτικής Προστασίας στους κατοίκους και στους επαγγελματίες.

Ζητούμε από την Πολιτεία να αναλάβει την ευθύνη της.

Και κάτι ακόμη:

Ας μη χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ότι οι εγκαταστάσεις υγραερίου είναι δυνατόν να λειτουργούν επειδή προβλέπονται και επιτρέπονται από το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο.

Το ότι κάτι επιτρέπεται κανονιστικά δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι και η ασφαλέστερη επιλογή για κάθε ιδιαίτερο χώρο και κάθε ιδιαίτερη περίπτωση.